ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ- ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Αρ. Πρωτ.:12
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ Ημερ: 28-1- 2026 ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 99-ΤΚ
18535 Προς: Μέλη
ΤΗΛ.: 210 4112221,
6944202973
Email: syndypp@gmail.com
Site: syndypp.blogspot.com
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ
ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ: ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ
ΘΕΑΤΕΣ;
Ενημερωθήκαμε από συναδέλφους, και
τους ευχαριστούμε γι΄ αυτό, ότι διάφορα δικηγορικά γραφεία βγήκαν παγανιά και
καλούν τους συνταξιούχους να διεκδικήσουν δικαστικά, αναδρομικά για 2 έτη, την 13η
και 14η σύνταξη.
Επειδή το θέμα με τις δικαστικές προσφυγές
έρχεται και επανέρχεται συνεχώς,
κρίνουμε απαραίτητο να ενημερώσουμε
αναλυτικά, όσο γίνεται, για τις μνημονιακές περικοπές των συντάξεων, τις
μέχρι τώρα κυριότερες δικαστικές
αποφάσεις, προκειμένου ο συνάδελφος να κάνει τις επιλογές του.
Οι βασικές περικοπές των μισθών και συντάξεων έγιναν τα έτη 2010,2011, 2012 και
2016 με τους νόμους ν3845/10, ν3847/10,
ν4024/11 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με τους ν4051/12, ν4093/12(κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) και
ν4387/16 (κυβ.ΣΥΡΙΖΑ).
Απέναντι σ΄ αυτές
τις περικοπές κατατέθηκαν δεκάδες
δικαστικές προσφυγές, άλλοτε ατομικές και άλλοτε συλλογικά, προερχόμενες από
διάφορους κλάδους του δημοσίου, που στρεφόταν κατά συγκεκριμένης και όχι το
σύνολο της νομοθεσίας.
Σημαντικότερες αποφάσεις του
Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ήταν η
2288 και η 2287 τον Ιούνιο του 2015 και
οι οποίες έκριναν αντισυνταγματικές
τις περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις και εμμέσως των δώρων ( απ΄εδώ προέρχεται και τα
αναδρομικά του περίφημου 11μηνου).
Μεγάλο ενδιαφέρον έχει
το σκεπτικό των παραπάνω αποφάσεων για την αντισυνταγματικότητα.: Οι περικοπές
(αναφέρονται κυρίως στο ν4051/12 και 4093/12) είναι, λένε, αντισυνταγματικές γιατί ο νομοθέτης, η κυβέρνηση «δεν προέβη σε ειδική εμπεριστατωμένη και
επιστημονικά τεκμηριωμένη μελέτη, από την οποία να προκύπτει, αφ΄ ενός μεν ότι τα συγκεκριμένα μέτρα είναι πράγματι πρόσφορα
αλλά κα αναγκαία για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας των φορέων κοινωνικής ασφάλισης…. Και αφ΄
ετέρου οι επιπτώσεις από τα μέτρα αυτά στο βιοτικό επίπεδο των πληττομένων
προσώπων , συνδυαζόμενες με άλλα τυχόν ληφθέντα μέτρα(φορολογικά κ.ά)».
Το παραπάνω κενό, της απουσίας δηλαδή
«επιστημονικά
τεκμηριωμένης μελάτης» κάλυψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με το ν4387/16 (γνωστός ως
νόμος Κατρούγκαλου).
Έτσι
από τις 12 Μαΐου του 2016 που ψηφίστηκε ο ν4387 και μετά, οι μνημονιακές
περικοπές μισθών και συντάξεων βαφτίστηκαν
συνταγματικές (!), σύμφωνα με τις αποφάσεις αρ.1439-1443/20 του ΣτΕ: «..από το χρονικό δε αυτό σημείο(12.5.2016) και
εφεξής οι περικοπές αυτές είναι νόμιμες», δηλαδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνταγματοποίησε
(!) τις αντισυνταγματικές περικοπές των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και επέβαλε νέες δυσβάστακτες
περικοπές.
Το θέατρο του παραλόγου με τις δικαστικές αποφάσεις
συνεχίστηκε με την απόφαση 1439 - 1443/20
του ΣτΕ, με την οποία η
αντισυνταγματικότητα των περικοπών περιορίζεται αναδρομικά για το 11μηνο Ιούνιος 2015 που εκδόθηκε η
απόφαση του ΣτΕ έως τις 12 Μαΐου του 2016 που ψηφίστηκε ο ν4387 και όχι από τότε που έγιναν οι περικοπές έως,
τουλάχιστον, την έκδοση της απόφασης.
ΓΙΑ ΤΗΝ 13η
και 14η ΣΥΝΤΑΞΗ (ΔΩΡΑ)
Με το ν3847/10 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ) η
μεν 13η σύνταξη μειώθηκε
σε επίδομα 400 ευρώ και η δε 14η
σύνταξη έγινε επίδομα Πάσχα 200 ευρώ
και επίδομα αδείας 200 ευρώ, δηλαδή
σύνολο 800 ευρώ. Την ίδια περίοδο με
το ν3845/10 ο 13ος μισθός
μειώθηκε σε επίδομα 500 ευρώ και ο 14ος μισθός διαμορφώθηκε σε 250
ευρώ επίδομα Πάσχα και 250 ευρώ επίδομα αδείας.
Στη συνέχεια με το ν4093/12
(συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) καταργούνται
πλήρως από 1-1-2013 και αυτά τα τσεκουρωμένα επιδόματα.
Για τις περικοπές και την κατάργηση
των δώρων εκδόθηκαν διάφορες αποφάσεις με χαρακτηριστικότερες την απόφαση
1307-1316/2019 του ΣτΕ και τις αποφάσεις 1388/18 και 1389/2021 ( αφορούν την
κατάργηση των δώρων συνταξιούχων και υπαλλήλων) της ολομέλειας του Ελεγκτικού
Συβουλίου και οι οποίες κρίνουν συνταγματικές
τις περικοπές και την κατάργηση των
δώρων, για λόγους δημοσίου
συμφέροντος.
Λέει χαρακτηριστικά στο σκεπτικό της
απόφασης 1307-1316/2019 του ΣτΕ ( βέβαια πανομοιότυπο σκεπτικό υπάρχει σε όλες
τις αποφάσεις του ΣτΕ και Ελ. Συν.): «
Κατά συνέπεια , οι αποδοχές των δημοσιών υπαλλήλων , ακόμη και μετά την
κατάργηση των επίμαχων επιδομάτων, εξασφάλιζαν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα
όρια της φτώχειας όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα με τον
κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο» !
Όσο αφορά το επίπεδο αξιοπρεπούς
διαβίωσης και το όριο φτώχειας, η απόφαση τονίζει ότι με την κατάργηση των δώρων δεν θίγεται το επίπεδο αξιοπρεπούς
διαβίωσης « αφού σύμφωνα με τη
ΕΛΣΤΑΤ το όριο κινδύνου φτώχειας το 2021 είχε διαμορφωθεί στα 6.591 ευρώ , την στιγμή που το μέσο ετήσιο
ισοδύναμο ατομικό εισόδημα ανέρχεται στις 12.637 ευρώ»!!
Αφού η κατάργηση των δώρων κρίθηκε
δικαστικά συνταγματική, τα
δικηγορικά γραφεία μας καλούν να προσφύγουμε δικαστικά, γιατί τα δημοσιονομικά
της χώρας βελτιώθηκαν και άρα έπαψαν να υπάρχουν οι λόγοι για να συνεχίσουν να
υφίστανται οι περικοπές.
Καταρχάς τα λεγόμενα δημοσιονομικά χρησιμοποιούνται αλά καρτ: όταν πρόκειται για αυξήσεις
σε συντάξεις και μισθούς ή για δαπάνες για υγεία και παιδεία υπάρχει κίνδυνος
εκτροχιασμού της χώρας, Όταν όμως πρόκειται για επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματικούς ομίλους ή δαπάνες για ΝΑΤΟΙΚΟΥΣ εξοπλισμούς, χρήματα
υπάρχουν και περισσεύουν.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό
για το ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης δεν μπορεί και δεν πρόκειται αλλάξει με καμιά δικαστική
απόφαση είναι το σημείο της απόφασης που λέει « Από καμιά συνταγματική διάταξη
ή αρχή δεν κωλύεται, καταρχήν, ο νομοθέτης. εκτιμώντας τις εκάστοτε
συνθήκες και λαμβάνοντας υπόψη τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, να προβαίνει σε αναμόρφωση του μισθολογίου
των δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων, εισάγοντας νέες ρυθμίσεις, οι οποίες
υπόκεινται σε οριακό, μόνο, έλεγχο. Δύναται επομένως, ο νομοθέτης, για λόγους
που αυτός εκτιμά και η κατ΄ ουσίαν αξιολόγησητων οποίων δεν υπόκειται σε
δικαστικό έλεγχο, να θεσπίσει μέτρα περιστολής των δημόσιων δαπανών που
συνεπάγονται οικονομική επιβάρυνση μεγάλων κατηγοριών πληθυσμού και, ιδίως,
όσων λαμβάνουν μισθό, σύνταξη ή
άλλες παροχές από το δημόσιο ταμείο..» (απόφαση 1307/2019 ΣτΕ, οι
υπογραμμίσεις δικές μας).
Και η απόφαση 1388/ολ. Ελ. Συν
τονίζει: «Στο πλαίσιο αυτό εναπόκειται, κατ’ αρχήν, στην ευχέρεια του νομοθέτη, ενόψει και των εκάστοτε δημοσιονομικών
συνθηκών να μεταβάλλει για το μέλλον το
συνταξιοδοτικό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων, λειτουργών και
στρατιωτικών, ως προς το ύψος, μεταξύ άλλων, του ποσού της λαμβανόμενης
σύνταξης και των παρακολουθημάτων αυτής, χωρίς
να επιβάλλεται η εσαεί διατήρηση του υφιστάμενου καθεστώτος, δοθέντος ότι δεν κατοχυρώνεται ούτε από την εθνική
ούτε από την διεθνή έννομη τάξη δικαίωμα σε συντάξεις ή παρακολουθήματα αυτών
συγκεκριμένου ύψους
Σύμφωνα με τα παραπάνω η οικονομική
πολιτική είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της κυβέρνησης και κανενός δικαστηρίου.
Υπαρχουν και οι δηλώσεις του υπουργού
οικονομικών «και να είχαμε τα χρήματα δεν
θα τα δίναμε» ή «δεν θα ξαναγυρίσουμε
στις εξαλλοσύνες του 2008».
Συνάδελφοι, η ομοσπονδία των
συνταξιούχων δημοσίου ΠΟΠΣ και η ΑΔΕΔΥ,
για να διατηρήσουν το θέμα στην επικαιρότητα, κατέθεσαν προσφυγή για πρότυπη δίκη, για συνταξιούχους και
Δημοσίους υπαλλήλους αντίστοιχα, για να κριθεί η συνταγματικότητα της συνέχισης της κατάργηση των δώρων στο δημόσιο τομέα. Η
δίκη της ΑΔΕΔΥ προσδιορίστηκε για τις
6/6/2025 και η απόφαση δεν έχει εκδοθεί ακόμη.
Είτε θετική είτε αρνητική είναι η απόφαση, αυτό που θα κρίνει την μόνιμη επαναφορά των δώρων,
και όχι απλώς αναδρομικά για 2 χρόνια, είναι ο συλλογικός μας αγώνα, γιατί η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και του
«μεσοπρόθεσμου πρόγραμματος σταθερότητας» της ΕΕ μπορεί να ανατραπεί μόνο με
ανυποχώρητο αγώνα. Μόνο έτσι οι προηγούμενες γενιές κέρδισαν αυτά που
τώρα μας αφαίρεσαν.
Ας συνεισφέρουμε όλοι στον συλλογικό μας αγώνα αντί στα δικηγορικά γραφεία.
ΓΙΑ ΤΟ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Σάββας Σάββα
Λιουδάκη Καίτη